Page content

article content

Meedenken of omdenken

elfstedentocht

Waar het mee begon…

Met een beetje nostalgisch gevoel kijk ik terug. Het is vier jaar geleden dat mijn ‘kunstwinkel’ (laagdrempelig, dus het mocht beslist geen galerie heten) opende aan het Dijkje in Barneveld. Een beetje ideologisch (kunstenaars helpen) maar wel met een commerciële inslag (ik was werkeloos op dat moment en kon wel wat inkomen gebruiken). Het was een gevolg van het nalatenschap van mijn oom Ward van den Abeelen wat bestond uit heel veel door hem gemaakte schilderijen en tekeningen, zijn wens dat iemand hem zou gaan helpen, want hij was kunstenaar en geen handelaar en het gevoel dat al die schilderijen het niet verdiende om, zoals hij het uitdrukte, zouden staan de verstoffen op zolder.  Meedenken………helpen met verkopen of omdenken………….. meer mensen zouden moeten kunnen genieten van kunst.

Elke start, van welke organisatie dan ook, gaat gepaard met ups en downs. Met dingen die je niet hebt voorzien, van zaken die je gepland hebt, maar die niet volgens dat plan verlopen. Daar waar ik begon met het ideologische idee ‘kunstenaars te helpen’ bij het verkopen en promoten en waar ik mijn pijlen op richtte, bleek al snel dat kunstenaars niet mijn enige doelgroep konden zijn. Immers er waren kopers nodig die van het werk van de deelnemende kunstenaars zouden genieten, het zouden kopen. Zou ik die doelgroep zoeken bij diegene die al in het bestand bij de kunstenaars zaten (meedenken) of ….moest ik een nieuwe doelgroep ‘aanboren’, misschien een die niet zo voor de hand ligt, maar waar wel potentie lag, zonder het doel ‘kunst bereikbaar maken’ uit het oog te verliezen (omdenken).

Door een gesprek met de burgemeester van Barneveld de inzet van de toenmalige Centrummanager en een pandeigenaar die me een kans wilde geven kreeg ik een ruim pand in het Centrum van Barneveld. In een ‘tussenstraatje’ zoals dat heet. Centraal, maar niet rechtstreeks in de loop. ‘BARNEVELD!!!!????’ was de reactie van veel mensen. ‘Wat moet je daar met kunst?’ Het maakte me aanvankelijk soms wat onzeker, vooral op die dagen dat de toeloop en daaraan verbonden verkoop gering was. Wat moest ik doen? Meedenken met de kennelijk geldende ideeën dat een kunstwinkel in die plaats geen goede zet was of…………..omdenken………’hoe wordt het wel een goede plek’ en ‘hoe bereik ik de mensen wel en wordt de winkel bekend’.

Ik kijk terug op bijzondere jaren. Ik kreeg plotseling een winkel aangeboden en ben binnen 4 weken gestart met een twintigtal kunstenaars die ik allemaal nog moest ‘overhalen’ om mee te doen. (Overigens was er ook nog geen interieur en moest er nog geschilderd worden. 😉 ) We zijn gegroeid tot een gewaardeerde plek voor betaalbare kunst (en cadeau’s) waar gemiddeld zo’n 35 kunstenaars tegelijk hun werk tonen en hebben inmiddels 135 deelnemende kunstenaars. Al deze kunstenaars zijn geen ‘leveranciers’, geen vervangbare nummers. Het zijn gewaardeerde kunstzinnige mensen waar ik mee kan sparren en waar ik op kan bouwen. Sommige staan vanaf het  begin blijvend met hun prachtige handgemaakte spullen in de winkel, andere hebben zich later aangesloten en doen steeds een aantal maanden mee. De variatie is groot, tassen staan gebroederlijk naast de glaskunst, handgemaakte vogelhuisjes naast de sieraden en schilderijen hangen boven unieke keramische werkstukken en dat allemaal zonder elkaar te kort te doen. Sterker…. het is de kracht van Ward’s Art. De variatie, de kwaliteit en de betaalbaarheid zijn de pijlers van het concept.

Inmiddels is het geen meedenken of omdenken meer, maar meedenken en omdenken. Meedenken met klanten die een uniek stuk voor in huis zoeken of een uniek, maar ook heel persoonlijk, cadeau. Meedenken met kunstenaars over promotiewijzes en – plaatsen,  over uitstallingen en opdrachten. Maar het is ook omdenken. Omdenken met klanten die een cadeau zoeken en binnenkomen voor een engel, maar uiteindelijk met een gezinsbol weggaan omdat dat eigenlijk veel passender is. Omdenken dat kunst niet per definitie ‘duur’ hoeft te zijn of …………….als mensen binnenkomen met de uitspraak dat ze ‘niets met kunst hebben’ benadrukken dat het gewoon ‘iets leuks’ is waar je op valt of niet, maar dat er toevallig maar een van is.

Een winkel volgens een niet bestaand concept starten is een (leuke) uitdaging, dat EN dag in dag uit werken met blije mensen, zowel kunstenaars als klanten, maakt mijn werk  een van de leukste banen van de wereld. Ik hoop nog lang met iedereen mee en om te kunnen denken.

Simone Giele
de trotse initiatiefneemster van Ward’s Art
de winkel met betaalbare kunst.

Comment Section

0 reacties op “Meedenken of omdenken

Plaats een reactie


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Klik gerust eens door onze categorieën heen:

  • Geen categorieën